Category: Harry ile Nostalji Kuşağı

Ah şu Harry Kewell dansı :)

Galatasarayımız, Gençlerbirliğini konuk etmişti Ali sami yen’e.. İlk yarı müthiş oynamıştık, tüm yakaladığımız pozisyonları harcamıştık. Belki de ilk yarı bitmeden Kewell, 3 gol atabilirdi, ki 3 net gol kaçırdı. Ancak Kewell’ın müthiş bir attığı gol vardı ki hakem resmen golü vermedi. O nasıl bir goldür? O nasıl bir harekettir. Hayatım boyunca ilk defa Harry’den öyle bir hareket gördüm.

Gençlerbirliği maçında çok gol pozisyonuna girmemize rağmen 1 gol atabildik, o da Elanonun, Keita’ya vermiş olduğu ara pası ile başladı. Keita’da muhteşem içeriye yerden ortayla Oz Büyücümüze ” al kewell’ım golü at” dedi ve Kewell’da belkide kariyerinin en rahat golünü atıp bizleri tekrar Ali Sami Yen’de ”Harry harry kewell” diye söyletti. Şahsen o anın bitmesini hiç bir zaman istemedim Golden sonra ki sevinci mi? Ben hayatımda bir futbolcunun ilk defa bu kadar sempatik, tatlı, sevimli halini gördüm. Hani diyorlar ya, bebeklerin gülücükleri, onların bakışları çok şeker, çok güzel diye, aynen bunun gibi bir şey. Bir insan yaptığı her hareketi ile bu kadar mı sempatik olur? Bu kadar mı güzel bir kişiliği olur? Kewell dans ederken, Elano’da ona eşlik ediyordu, tüm tribün bir anda onları izlemeye başladı. Tabii ben Kewell’ın o sempatik tavırlarını izlerken hayatım boyunca hiç bu kadar mutlu olmadığımı ve de içimden ” İyi ki de gelmişsin takımıma, iyi ki de buradasın, iyi ki Ali Sami Yen’imizdesin be harry ” diyordum. Çok güzel bir andı ve bu an; Harry’i sevmek için yeterli.